نقطه شروع روز زمین پاک
چهل سال و اندي پيش، جان مك كانل كه قرار بود با چند نفر از دوستان انجمن شهر سانفرانسيسكوي آمريكا به دل طبيعت بزنند و ضمن صرف كباب و نوشيدني مجاز به بيان خاطرات شيرين دوران كودكي بپردازند، دچار بدقولي آنها شد و در حالي كه دستش در پوست گردو باقي مانده بود به تنهايي روي حصير دراز كشيد و به افقهاي دور دست خيره شد. چند لحظه بعد احساس كرد جسم مرموزي روي سرش در حال پرواز است، او در حالي كه خود را آماده ميكرد تا طبق مد آن روزها فرياد بكشد: «بشقاب پرنده»، فهميد كه جسم مورد نظر پاكت پلاستيكي است كه توسط دوست ناشناس محترمي در طبيعت به حال خودش رها شده است. البته تا زماني كه پاي جان روي يك قوطي فلزي نرفته و با كمر به زمين نخورده بود، جرقه «اين چه وضعي است؟!» چرا طبيعت و زمين اينقدر آلوده است؟!» به ذهنش خطور نكرد. او چند روز بعد به انجمن رفت و به دوستانش گفت كه نشان به آن نشان كه در روز كذايي قالش گذاشته بودند، بايد با او به طبيعت بيايند و در پاكسازي آن كوشا باشند! دوستان انجمني مك كانل براي اين كه هم دوستشان را ناراحت نكنند و هم كار را از سرشان باز كنند به او پيشنهاد دادند كه روزي را به نام «روز زمين» نامگذاري كنند كه همه مردم قدردان و وطيفه شناس سانفرانسيسكو بتوانند در اين آشتي دوباره با طبيعت سهيم باشند. اينجا بود كه مك كانل كه ساليان سال به ايرانيان كه عيدشان با عيد طبيعت يكي بود حسودي ميكرد، روز 21 مارس يا همان اول فروردين را روز زمين ناميدند....
اين اما پايان كار نبود و سناتور گايلورد نلسون و دنيس هايس ايده مك كانل را كش رفتند و با اينكه حتي دبيركل سازمان ملل نيز در روز اول فروردين «زنگ صلح با زمين» را به صدا در آورده بود، روز 22 آوريل يا دوم ارديبهشت را «روز نزديكي با محيط زيست» ناميدند (اين تغيير نام احتمالاً به منظور حفظ حقوق مولف صورت گرفت ـ توضيح وقايع نگار). و خوب طبيعي است كه زور دو سناتور خيلي بيشتر از يك شهروند عادي است كه فقط در انجمن شهر چند رفيق دارد.
اما دليل استقبال از اين پيشنهاد و جهاني شدن اين روز چه بود؟ انسانها سالهاست كه در سرتاسر دنيا به جان دار و درخت و طبيعت افتادهاند ولي هميشه يك نداي دور و دروني در گوششان نجوا ميكرد «خراب نكككككككن»، «منفجر نككككن»، «آلوده نككككن» و چيزهايي از اين قبيل كه با توجه به شغل و فعاليت تخريبگر عزيز يه گوشش ميرسيد. با معرفي اين روز ديگر خيال همه راحت شد كه 364 روز سال را ميتوانند به خرابكاري در طبيعت بپردازند و روز دوم ارديبهشت هم با گل و شيريني به عيادت طبيعت بروند و از دلش دربياورند و با هم عكس يادگاري بگيرند.
منبع : گل آقا
